аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова афера
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
афе́ра мн. афе́ры |
| Родны каго? чаго? |
афе́ры мн. афе́р |
| Давальны каму? чаму? |
афе́ры мн. афе́рам |
| Вінавальны каго? што? |
афе́ру мн. афе́ры |
| Творны кім? чым? |
афе́рай, афе́раю мн. афе́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
афе́ры мн. афе́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чым за морам віно піць, лепш у Нёмане вадзіцу.
Там рай, дзе родны край.
afiera — беларуская лацінка
Слова афера (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік афера — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове афёра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› афенба́хаўскі (12)
(6) цяпе́ра ‹
› афе́нскі (7)
(4) се́ра ‹
› афе́ня (5)
(9) філаксе́ра ‹
› афе́рта (6)
(10) індыгафе́ра ‹
› аферы́ст (7)
(12) фарамініфе́ра ‹
› аферы́стка (9)
(5) сфе́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.