аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова афірмацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
афірма́цыя мн. афірма́цыі |
| Родны каго? чаго? |
афірма́цыі мн. афірма́цый, афірма́цыяў |
| Давальны каму? чаму? |
афірма́цыі мн. афірма́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
афірма́цыю мн. афірма́цыі |
| Творны кім? чым? |
афірма́цыяй, афірма́цыяю мн. афірма́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
афірма́цыі мн. афірма́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як пяшчотна сказаць рукі:
р у ч а н я́ т к і
бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)
afirmacyja — беларуская лацінка
Слова афірмацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік афірмацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове афіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› афіня́нка (8)
(11) прэфарма́цыя ‹
› афі́нянка (8)
(15) контррэфарма́цыя ‹
› афірматы́ўны (11)
(11) біяфарма́цыя ‹
› афі́т (4)
(11) канфірма́цыя ‹
› афі́тавы (7)
(10) эксгума́цыя ‹
› афіцар'ё́ (8)
(7) сума́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.