аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова эксгумацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эксгума́цыя мн. эксгума́цыі |
| Родны каго? чаго? |
эксгума́цыі мн. эксгума́цый |
| Давальны каму? чаму? |
эксгума́цыі мн. эксгума́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
эксгума́цыю мн. эксгума́цыі |
| Творны кім? чым? |
эксгума́цыяй, эксгума́цыяю мн. эксгума́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
эксгума́цыі мн. эксгума́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)
Усё заўжды заканчваецца добра. Калі ўсё закончылася дрэнна, значыць гэта яшчэ не канец.
ekshumacyja — беларуская лацінка
Слова эксгумацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эксгумацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове экс-дырэктар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эксгумава́ць (11)
(11) біяфарма́цыя ‹
› эксгума́тар (10)
(9) афірма́цыя ‹
› эксгумацы́йны (12)
(11) канфірма́цыя ‹
› эксе́дра (7)
(7) сума́цыя ‹
› эксіка́тар (9)
(10) кансума́цыя ‹
› эксіка́цыя (9)
(11) легітыма́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.