узрушванне

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова узрушванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	узрушванне мн. узрушванні
Родны каго? чаго?	узрушвання мн. узрушванняў
Давальны каму? чаму?	узрушванню мн. узрушванням
Вінавальны каго? што?	узрушванне мн. узрушванні
Творны кім? чым?	узрушваннем мн. узрушваннямі
Месны у кім? у чым?	узрушванні мн. узрушваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць

а ўжо ёсць тві-ак, які кожны дзень публікуе праклёны?
каб зранку выпіць кавы, прачытаць «а каб табе так у горле сохла, як ты мне грошай шкадуеш» і паехаць на працу на сустрэчу з кіраўніцтвам

uzrušvannie — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА