укарэненасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова укарэненасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	укарэ́ненасць мн. укарэ́ненасці
Родны каго? чаго?	укарэ́ненасці мн. укарэ́ненасцяў, укарэ́ненасцей
Давальны каму? чаму?	укарэ́ненасці мн. укарэ́ненасцям
Вінавальны каго? што?	укарэ́ненасць мн. укарэ́ненасці
Творны кім? чым?	укарэ́ненасцю мн. укарэ́ненасцямі
Месны у кім? у чым?	укарэ́ненасці мн. укарэ́ненасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

У прававой дзяржаве павінен кіраваць закон, а не асоба.

Леў Сапега

ukarenienasć — беларуская лацінка

Слова укарэненасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: