аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова укарэньванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
укарэ́ньванне мн. укарэ́ньванні |
| Родны каго? чаго? |
укарэ́ньвання мн. укарэ́ньванняў |
| Давальны каму? чаму? |
укарэ́ньванню мн. укарэ́ньванням |
| Вінавальны каго? што? |
укарэ́ньванне мн. укарэ́ньванні |
| Творны кім? чым? |
укарэ́ньваннем мн. укарэ́ньваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
укарэ́ньванні мн. укарэ́ньваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адзін дуб у полі — гэта не лес.
— Мама, ён жа стары!
— А ты шо, новая?
ukareńvannie — беларуская лацінка
Слова укарэньванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік укарэньванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове укатка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› укарэ́лы (7)
(10) зрыньванне ‹
› укарэ́ненасць (12)
(13) апусты́ньванне ‹
› укарэ́нены (9)
(11) начы́ньванне ‹
› укарэ́ньвацца (12)
(13) выкарэ́ньванне ‹
› укарэ́ньваць (11)
(10) ацэ́ньванне ‹
› укарэ́ць (7)
(12) даацэ́ньванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.