апустыньванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова апустыньванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	апусты́ньванне мн. апусты́ньванні
Родны каго? чаго?	апусты́ньвання мн. апусты́ньванняў
Давальны каму? чаму?	апусты́ньванню мн. апусты́ньванням
Вінавальны каго? што?	апусты́ньванне мн. апусты́ньванні
Творны кім? чым?	апусты́ньваннем мн. апусты́ньваннямі
Месны у кім? у чым?	апусты́ньванні мн. апусты́ньваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Анімэ-пакаленне дасць імёны сваім дзецям — і ў кожным пад’ездзе будзе Сасакі.

А ў цябе не было сябра Сасакі, нецікавае дзяцінства.

apustyńvannie — беларуская лацінка

Слова апустыньванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: