STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова улоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уло́ўнік мн. уло́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
уло́ўніка мн. уло́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
уло́ўніку мн. уло́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
уло́ўнік мн. уло́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
уло́ўнікам мн. уло́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
уло́ўніку мн. уло́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
я не душніла, я перфекцыяніст
uloŭnik — беларуская лацінка
Слова улоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік улоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове улус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уло́ўлівацца (11)
(11) падгало́ўнік ‹
› уло́ўліваць (10)
(12) змеегало́ўнік ‹
› уло́ўнасць (9)
(7) сло́ўнік ‹
› уло́ўны (6)
(11) водаўлоўнік ‹
› уло́ўны (6)
(11) газаўло́ўнік ‹
› улу́дзіць (8)
(12) бензаўло́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
