упарванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова упарванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	упа́рванне мн. упа́рванні
Родны каго? чаго?	упа́рвання мн. упа́рванняў
Давальны каму? чаму?	упа́рванню мн. упа́рванням
Вінавальны каго? што?	упа́рванне мн. упа́рванні
Творны кім? чым?	упа́рваннем мн. упа́рваннямі
Месны у кім? у чым?	упа́рванні мн. упа́рваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Многа дзяцей — многа клопату, але і радасці шмат.
З дзеткамі гора, а без дзетак удвое.

— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.

uparvannie — беларуская лацінка

Слова упарванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: