Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

упартасць, -і, жаночы род
1. Уласцівасць упартага (у 1 знач.). Упартасць старшыні, яго спакойная настойлівасць і бязлітаснасць да гультаёў натхнялі.. [калгаснікаў]. ← Іван Шамякін. Камсамольцы і моладзь рэспублікі актыўна працуюць на буйнейшых новабудоўлях, з вялікай упартасцю змагаюцца за тэхнічны прагрэс. ← П. М. Машэраў. Шафёр круціць абаранак, думае аб здзіўляючай упартасці хлапца і, азірнуўшыся, ківае на яго забінтаваныя рукі. ← Мікола Ракітны.
2. Незгаворлівасць, імкненне рабіць што-н. толькі па-свойму, наперакор каму-н. [Барташэвіч] хадзіў па горадзе сам не свой і ўжо шкадаваў, што з-за нейкага там глупства, з-за ўпартасці пасварыўся з адзіным блізкім.. і дарагім чалавекам у Вільні. ← Аляксей Карпюк. / у вобразным ужыв. Тры дні з упартасцю тупою Ліў дождж на лес і сенажаць. ← Пімен Панчанка.

❌

упартасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова упартасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	упа́ртасць мн. упа́ртасці
Родны каго? чаго?	упа́ртасці мн. упа́ртасцяў, упа́ртасцей
Давальны каму? чаму?	упа́ртасці мн. упа́ртасцям
Вінавальны каго? што?	упа́ртасць мн. упа́ртасці
Творны кім? чым?	упа́ртасцю мн. упа́ртасцямі
Месны у кім? у чым?	упа́ртасці мн. упа́ртасцях
Клічная форма	— мн. —

Слова упартасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік упартасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

упартасць

Навігатар

Мемчыкі