мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
упі́нна — прыслоўе упіра́нне — назоўнік
канцэпт

упір

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова упір
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 упі́р

мн.  упі́ры
Родны
каго? чаго?		 упі́ра

мн.  упі́раў
Давальны
каму? чаму?		 упі́ру

мн.  упі́рам
Вінавальны
каго? што?		 упі́ра

мн.  упі́раў
Творны
кім? чым?		 упі́рам

мн.  упі́рамі
Месны
у кім? у чым?		 упі́ру

мн.  упі́рах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

калі ласка — поўная формула «калі на тое будзе вашая ласка» (суправаджае ветлівую просьбу)

адказ на падзяку:
няма за што, (спажывайце) на здароўе, на спажытак (вам/табе), расці вялікая! вялікі расці! (адказ дарослых на падзяку дзяцей)

Вам, жанчынам, ад нас трэба толькі адно: каб мы па дарозе дадому зайшлі ў краму.


upir — беларуская лацінка

Слова упір (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік упір — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове упіранне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› упіна́цца (8)

(6) вампі́р ‹

› упіндзю́рыць (11)

(6) вампі́р ‹

› упі́нна (6)

(7) Шэкспі́р ‹

› упіра́нне (8)

(3) сі́р ‹

› упіра́цца (8)

(5) касі́р ‹

› упіра́ць (7)

(7) кірасі́р ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

агідна