аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова упіранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
упіра́нне мн. упіра́нні |
| Родны каго? чаго? |
упіра́ння мн. упіра́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
упіра́нню мн. упіра́нням |
| Вінавальны каго? што? |
упіра́нне мн. упіра́нні |
| Творны кім? чым? |
упіра́ннем мн. упіра́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
упіра́нні мн. упіра́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
сябраваць з тымі, хто ў алфавіце мае літару і
upirannie — беларуская лацінка
Слова упіранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік упіранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове упірлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› упіндзю́рыць (11)
(10) падпіра́нне ‹
› упі́нна (6)
(8) спіра́нне ‹
› упі́р (4)
(10) распіра́нне ‹
› упіра́цца (8)
(9) выпіра́нне ‹
› упіра́ць (7)
(9) шахі́ранне ‹
› упі́рлівасць (11)
(8) аціра́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.