мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
упі́р — назоўнік упіра́цца — дзеяслоў
канцэпт

упіранне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова упіранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 упіра́нне

мн.  упіра́нні
Родны
каго? чаго?		 упіра́ння

мн.  упіра́нняў
Давальны
каму? чаму?		 упіра́нню

мн.  упіра́нням
Вінавальны
каго? што?		 упіра́нне

мн.  упіра́нні
Творны
кім? чым?		 упіра́ннем

мн.  упіра́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 упіра́нні

мн.  упіра́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

тварожнік — печаная аладка з тварагу

але ўсе кажуць сырнік

З аднаго балота чэрці = Адным возам па піва едуць

ніколі не едзь па піва адным возам, бо скажуць, што вы чэрці

upirannie — беларуская лацінка

Слова упіранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік упіранне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове упірлівасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› упіндзю́рыць (11)

(10) падпіра́нне ‹

› упі́нна (6)

(8) спіра́нне ‹

› упі́р (4)

(10) распіра́нне ‹

› упіра́цца (8)

(9) выпіра́нне ‹

› упіра́ць (7)

(9) шахі́ранне ‹

› упі́рлівасць (11)

(8) аціра́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сшытак шчасця