урабленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова урабленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	урабле́нне мн. урабле́нні
Родны каго? чаго?	урабле́ння мн. урабле́нняў
Давальны каму? чаму?	урабле́нню мн. урабле́нням
Вінавальны каго? што?	урабле́нне мн. урабле́нні
Творны кім? чым?	урабле́ннем мн. урабле́ннямі
Месны у кім? у чым?	урабле́нні мн. урабле́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

напаве́р — у доўг, у крэдыт

...і краму сабе аблюбаваў, дзе можна браць сёе-тое напавер, бо грошы не заўсёды бываюць у кішэні. (Якуб Колас)

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

urabliennie — беларуская лацінка

Слова урабленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: