аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова урабілінурыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
урабілінуры́я мн. урабілінуры́і |
| Родны каго? чаго? |
урабілінуры́і мн. урабілінуры́й, урабілінуры́яў |
| Давальны каму? чаму? |
урабілінуры́і мн. урабілінуры́ям |
| Вінавальны каго? што? |
урабілінуры́ю мн. урабілінуры́і |
| Творны кім? чым? |
урабілінуры́яй, урабілінуры́яю мн. урабілінуры́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
урабілінуры́і мн. урабілінуры́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе двое сварацца, там трэці карыстае.
Толькі супрацоўнікі порнхаб, як бачаць начальніка, пераключаюцца на старонку з порна.
urabilinuryja — беларуская лацінка
Слова урабілінурыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік урабілінурыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове урабленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› урабактэ́рыя (11)
(14) фенілкетануры́я ‹
› урабілі́н (8)
(14) гемаглабінуры́я ‹
› урабілі́навы (11)
(13) білірубінуры́я ‹
› урабі́цца (8)
(12) альбумінуры́я ‹
› урабі́ць (7)
(11) пратэінуры́я ‹
› урабле́нне (9)
(14) фенілкетонуры́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.