аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова урабілін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
урабілі́н мн. урабілі́ны |
| Родны каго? чаго? |
урабілі́ну мн. урабілі́наў |
| Давальны каму? чаму? |
урабілі́ну мн. урабілі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
урабілі́н мн. урабілі́ны |
| Творны кім? чым? |
урабілі́нам мн. урабілі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
урабілі́не мн. урабілі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
urabilin — беларуская лацінка
Слова урабілін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік урабілін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове урабілінурыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ураантысепты́чны (15)
(8) клафелі́н ‹
› урабактэ́рыя (11)
(7) нефелі́н ‹
› урабактэ́рыя (11)
(11) стэркабілін ‹
› урабілі́навы (11)
(10) аспергілі́н ‹
› урабілінуры́я (12)
(6) анілі́н ‹
› урабі́цца (8)
(11) нітраанілі́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.