аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ураўнанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ураўна́нне мн. ураўна́нні |
| Родны каго? чаго? |
ураўна́ння мн. ураўна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
ураўна́нню мн. ураўна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
ураўна́нне мн. ураўна́нні |
| Творны кім? чым? |
ураўна́ннем мн. ураўна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ураўна́нні мн. ураўна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца
З аднаго балота чэрці = Адным возам па піва едуць
ніколі не едзь па піва адным возам, бо скажуць, што вы чэрціuraŭnannie — беларуская лацінка
Слова ураўнанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ураўнанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ураўненне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ураўнава́ны (10)
(10) абраўна́нне ‹
› ураўнава́цца (11)
(11) падраўна́нне ‹
› ураўнава́ць (10)
(9) зраўна́нне ‹
› ураўна́ць (8)
(11) прыраўна́нне ‹
› ураўне́ (6)
(9) абжына́нне ‹
› ураўне́нне (9)
(10) скалынанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.