аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абраўнанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абраўна́нне мн. абраўна́нні |
| Родны каго? чаго? |
абраўна́ння мн. абраўна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
абраўна́нню мн. абраўна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
абраўна́нне мн. абраўна́нні |
| Творны кім? чым? |
абраўна́ннем мн. абраўна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
абраўна́нні мн. абраўна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.

abraŭnannie — беларуская лацінка
Слова абраўнанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абраўнанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абраўноўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абраўнава́ны (11)
(7) луна́нне ‹
› абраўнава́цца (12)
(8) раўна́нне ‹
› абраўнава́ць (11)
(10) параўна́нне ‹
› абраўна́ны (9)
(11) падраўна́нне ‹
› абраўна́ны (9)
(9) зраўна́нне ‹
› абраўна́ць (9)
(9) ураўна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).