аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова раўнанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
раўна́нне мн. раўна́нні |
| Родны каго? чаго? |
раўна́ння мн. раўна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
раўна́нню мн. раўна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
раўна́нне мн. раўна́нні |
| Творны кім? чым? |
раўна́ннем мн. раўна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
раўна́нні мн. раўна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна
— Падымі мяне па-над зямлёю, падымі мяне ў светлы абшар!
— Паважаны, выйдзіце з ліфта, гэта апошні паверх.
raŭnannie — беларуская лацінка
Слова раўнанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік раўнанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове раўнападальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› раўнаме́рна-пераме́нны (20)
(9) выціна́нне ‹
› раўнаме́рнасць (13)
(8) акуна́нне ‹
› раўнаме́рны (10)
(7) луна́нне ‹
› раўнапа́дальнасць (16)
(10) параўна́нне ‹
› раўнапле́чы (10)
(10) абраўна́нне ‹
› раўнапле́чы (10)
(11) падраўна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.