мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лунанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
луна́нне мн. луна́нні |
| Родны каго? чаго? |
луна́ння мн. луна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
луна́нню мн. луна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
луна́нне мн. луна́нні |
| Творны кім? чым? |
луна́ннем мн. луна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
луна́нні мн. луна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.
lunannie — беларуская лацінка
Слова лунанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лунанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове луна-парк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лу́на-па́рк (9)
(8) уціна́нне ‹
› луналы (6)
(9) выціна́нне ‹
› лунанасе́ннікавы (15)
(8) акуна́нне ‹
› луна́рый (7)
(8) раўна́нне ‹
› лунатызм (8)
(10) параўна́нне ‹
› лунаці́зм (8)
(10) абраўна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.