STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова уруб
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уру́б мн. уру́бы |
| Родны каго? чаго? |
уру́ба мн. уру́баў |
| Давальны каму? чаму? |
уру́бу мн. уру́бам |
| Вінавальны каго? што? |
уру́б мн. уру́бы |
| Творны кім? чым? |
уру́бам мн. уру́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
уру́бе мн. уру́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Вош учыніла дэбош.
ды іншыя каламбуры з дапамогай Навігатараurub — беларуская лацінка
Слова уруб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік уруб — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове урубак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уро́чысты (8)
(5) по́руб ‹
› уро́чышча (8)
(5) стру́б ‹
› урсулі́нскі (10)
(7) растру́б ‹
› уру́бавы (7)
(4) шру́б ‹
› уру́бак (6)
(5) вы́руб ‹
› уру́баўка (8)
(8) вугляру́б ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
