STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шруб
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шру́б мн. шру́бы |
| Родны каго? чаго? |
шру́ба мн. шру́баў |
| Давальны каму? чаму? |
шру́бу мн. шру́бам |
| Вінавальны каго? што? |
шру́б мн. шру́бы |
| Творны кім? чым? |
шру́бам мн. шру́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
шру́бе мн. шру́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж
залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцейЛявося захаплялася ёгай, медытацыяй, аўтатрэнінгам… Але потым паспрабавала каньяк і зразумела, што ён зусім не горшы.
нічуць, ніколечкі, аніšrub — беларуская лацінка
Слова шруб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шруб — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шруба + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шротаструме́нны (14)
(5) стру́б ‹
› шротаўло́ўнік (12)
(7) растру́б ‹
› шро́тніца (8)
(4) уру́б ‹
› шру́ба (5)
(5) вы́руб ‹
› шрубава́льны (11)
(8) вугляру́б ‹
› шрубава́нне (10)
(3) чу́б ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
І сапраўды.