аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
чо́хкаць — дзеяслоў чуба́йка — назоўнік
канцэпт

чуб

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова чуб
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
чу́б

мн.  чубы́
Родны
каго? чаго?
чу́ба

мн.  чубо́ў
Давальны
каму? чаму?
чу́бу

мн.  чуба́м
Вінавальны
каго? што?
чу́б

мн.  чубы́
Творны
кім? чым?
чу́бам

мн.  чуба́мі
Месны
у кім? у чым?
чу́бе

мн.  чуба́х
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.


— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.


čub — беларуская лацінка

Слова чуб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік чуб — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове чубайка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


чо́ха (4)

(4) шру́б

чо́хканне (8)

(5) вы́руб

чо́хкаць (7)

(8) вугляру́б

чуба́йка (7)

(5) кашу́б

чуба́сенне (9)

(6) ка́даўб

чуба́сіцца (9)

(5) сто́ўб


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

змяніліся прыярытэты