STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова усмешка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
усме́шка мн. усме́шкі |
| Родны каго? чаго? |
усме́шкі мн. усме́шак |
| Давальны каму? чаму? |
усме́шцы мн. усме́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
усме́шку мн. усме́шкі |
| Творны кім? чым? |
усме́шкай, усме́шкаю мн. усме́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
усме́шцы мн. усме́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сказаў як звязаў (як уцяў, як у сук уляпіў)
секануў як крапівою
— Есці хаціця?
— Не хаціця, а хочаце.
— Ну, як хаціця.
usmieška — беларуская лацінка
Слова усмешка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік усмешка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове усмешлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› усме́рчваць (10)
(8) пасме́шка ‹
› усме́х (5)
(10) перасме́шка ‹
› усме́шачка (9)
(11) пустасме́шка ‹
› усме́шліва (9)
(8) вы́смешка ‹
› усме́шлівасць (12)
(8) прыме́шка ‹
› усме́шлівы (9)
(7) ляме́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
