аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пасмешка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пасме́шка мн. пасме́шкі |
| Родны каго? чаго? |
пасме́шкі мн. пасме́шак |
| Давальны каму? чаму? |
пасме́шцы мн. пасме́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
пасме́шку мн. пасме́шкі |
| Творны кім? чым? |
пасме́шкай, пасме́шкаю мн. пасме́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пасме́шцы мн. пасме́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абы здароўе, а жыццё будзе.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
pasmieška — беларуская лацінка
Слова пасмешка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пасмешка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пасмешышча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пасме́ртны (9)
(8) падме́шка ‹
› пасме́х (6)
(8) по́дмешка ‹
› пасме́ць (7)
(8) насме́шка ‹
› пасме́шышча (10)
(10) перасме́шка ‹
› пасміха́нне (10)
(11) пустасме́шка ‹
› пасміха́цца (10)
(7) усме́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.