успеньванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова успеньванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	успе́ньванне мн. успе́ньванні
Родны каго? чаго?	успе́ньвання мн. успе́ньванняў
Давальны каму? чаму?	успе́ньванню мн. успе́ньванням
Вінавальны каго? што?	успе́ньванне мн. успе́ньванні
Творны кім? чым?	успе́ньваннем мн. успе́ньваннямі
Месны у кім? у чым?	успе́ньванні мн. успе́ньваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

uspieńvannie — беларуская лацінка

Слова успеньванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: