аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова ахвочасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ахво́часць мн. ахво́часці |
| Родны каго? чаго? |
ахво́часці мн. ахво́часцяў, ахво́часцей |
| Давальны каму? чаму? |
ахво́часці мн. ахво́часцям |
| Вінавальны каго? што? |
ахво́часць мн. ахво́часці |
| Творны кім? чым? |
ахво́часцю мн. ахво́часцямі |
| Месны у кім? у чым? |
ахво́часці мн. ахво́часцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
— Што ты будзеш рабіць, калі я цябе кіну?
— Не ведаю... Бульбы напяку...
achvočasć — беларуская лацінка
Слова ахвочасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ахвочасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ахвяра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ахво́тны (7)
(11) медсанча́сць ‹
› ахво́ціцца (9)
(12) выяўле́нчасць ‹
› ахво́ча (6)
(13) прымірэ́нчасць ‹
› ахво́чы (6)
(10) дзяво́часць ‹
› ахвя́ра (6)
(9) жано́часць ‹
› ахвя́ра (6)
(7) по́часць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.