аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ахвяра
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ахвя́ра мн. ахвя́ры |
| Родны каго? чаго? |
ахвя́ры мн. ахвя́р |
| Давальны каму? чаму? |
ахвя́ры мн. ахвя́рам |
| Вінавальны каго? што? |
ахвя́ру мн. ахвя́р |
| Творны кім? чым? |
ахвя́рай, ахвя́раю мн. ахвя́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
ахвя́ры мн. ахвя́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ні да танца, ні да ружанца
пра няўмелага, ні на што не здатнага чалавека— Калі музыка не дае прыбытак, гэта мастацтва.
— Або гаўно.
achviara — беларуская лацінка
Слова ахвяра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ахвяра — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ахвяра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ахво́ча (6)
(7) куафю́ра ‹
› ахво́часць (9)
(8) уверцю́ра ‹
› ахво́чы (6)
(9) мініяцю́ра ‹
› ахвярава́льнік (13)
(7) Ханія́ра ‹
› ахвярава́льніца (14)
(7) гусцяра́ ‹
› ахвярава́льны (12)
(5) тыя́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.