аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мініяцюра
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мініяцю́ра мн. мініяцю́ры |
| Родны каго? чаго? |
мініяцю́ры мн. мініяцю́р |
| Давальны каму? чаму? |
мініяцю́ры мн. мініяцю́рам |
| Вінавальны каго? што? |
мініяцю́ру мн. мініяцю́ры |
| Творны кім? чым? |
мініяцю́рай, мініяцю́раю мн. мініяцю́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
мініяцю́ры мн. мініяцю́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добраму добрая памяць.
Запомні:
замаўляюць, каб член не стаяў, а піцу заказваюць.
minijaciura — беларуская лацінка
Слова мініяцюра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мініяцюра — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мініяцюрнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мініяту́рна (10)
(6) купю́ра ‹
› мініятурны (10)
(7) куафю́ра ‹
› мініятурызацыя (14)
(8) уверцю́ра ‹
› мініяцю́рна (10)
(6) ахвя́ра ‹
› мініяцю́рнасць (13)
(6) ахвя́ра ‹
› мініяцю́рненькі (14)
(7) Ханія́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.