STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ухмылачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ухмы́лачка мн. ухмы́лачкі |
| Родны каго? чаго? |
ухмы́лачкі мн. ухмы́лачак |
| Давальны каму? чаму? |
ухмы́лачцы мн. ухмы́лачкам |
| Вінавальны каго? што? |
ухмы́лачку мн. ухмы́лачкі |
| Творны кім? чым? |
ухмы́лачкай, ухмы́лачкаю мн. ухмы́лачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ухмы́лачцы мн. ухмы́лачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
uchmylačka — беларуская лацінка
Слова ухмылачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ухмылачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ухмылка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ухлю́пацца (9)
(10) пражылачка ‹
› ухлю́паць (8)
(9) памы́лачка ‹
› ухля́пацца (9)
(9) абмы́лачка ‹
› ухмы́ліста (9)
(9) бары́лачка ‹
› ухмы́лісты (9)
(12) белакры́лачка ‹
› ухмы́ліцца (9)
(9) пасы́лачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
