уцялесненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова уцялесненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	уцяле́сненне мн. уцяле́сненні
Родны каго? чаго?	уцяле́снення мн. уцяле́сненняў
Давальны каму? чаму?	уцяле́сненню мн. уцяле́сненням
Вінавальны каго? што?	уцяле́сненне мн. уцяле́сненні
Творны кім? чым?	уцяле́сненнем мн. уцяле́сненнямі
Месны у кім? у чым?	уцяле́сненні мн. уцяле́сненнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Можа на чай запросіце?
— У мяне лічыльнікі на ваду.
— Што, аж настолькі не падабаюся?

ucialiesniennie — беларуская лацінка

Слова уцялесненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: