фальш

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

фальш, -у, мужчынскі род
  1. Падман, ашуканства. [Гендарсан] поркаўся ва ўжо засыпаных буртах, вымяраў пласт саломы і зямлі, але не знаходзіў фальшу. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // Падробна. На момант.. [Назарчуку] здалося, што гэтыя грошы не сапраўдныя. Паглядзеў на прасвет, але фальшу не знайшоў. Грошы былі, як грошы. ← Раман Сабаленка.
  2. Прытворства, няшчырасць, крывадушнасць. У ласкавасці, з якой былі вымаўлены гэтыя словы, Галіна Іванаўна адчула фальш, няшчырасць. ← Аркадзь Марціновіч. Валодзя не ўлавіў ноткі фальш[у] у.. расказе [перакладчыка]. ← Уладзімір Федасеенка. // Адсутнасць натуральнасці, адпаведнасці мастацкай праўдзе. Нішто не бывае такім прыкрым у літаратурным творы, ва ўсякім друкаваным слове, як фальш, непісьменная сухая штучнасць. ← Кузьма Чорны.
  3. Недакладнасць у выкладанні, скажэнне (пра спеў, ігру на музычным інструменце). У тых жа выпадках, калі чуецца выразны фальш або збіванне з тону, пісар трасе галавою, махае рукою, перахватваючы спевы і змушаючы хор падпарадкавацца яму. ← Якуб Колас.
   [Ням. Falsch.]

❌

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	фа́льш мн. фа́льшы
Родны каго? чаго?	фа́льшу мн. фа́льшаў
Давальны каму? чаму?	фа́льшу мн. фа́льшам
Вінавальны каго? што?	фа́льш мн. фа́льшы
Творны кім? чым?	фа́льшам мн. фа́льшамі
Месны у кім? у чым?	фа́льшы мн. фа́льшах
Клічная форма	— мн. —

Слова фальш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік фальш — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі