аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова фант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фа́нт мн. фа́нты |
| Родны каго? чаго? |
фа́нта мн. фа́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
фа́нту мн. фа́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
фа́нт мн. фа́нты |
| Творны кім? чым? |
фа́нтам мн. фа́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
фа́нце мн. фа́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва
Які ён гога! які дока!— Дык а што мы вырашылі?
— З чым?
— З Новым годам.
— Дзякуй, цябе таксама.
fant — беларуская лацінка
Слова фант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фантазёр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фано́н (5)
(12) кінадэбюта́нт ‹
› фано́навы (8)
(5) дуант ‹
› фано́нны (7)
(5) пуа́нт ‹
› Фа́нта (5)
(8) сікафа́нт ‹
› фантазё́р (8)
(8) Сікафа́нт ‹
› фантазё́рка (10)
(8) страфа́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.