аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сікафант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сікафа́нт мн. сікафа́нты |
| Родны каго? чаго? |
сікафа́нта мн. сікафа́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
сікафа́нту мн. сікафа́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
сікафа́нта мн. сікафа́нтаў |
| Творны кім? чым? |
сікафа́нтам мн. сікафа́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
сікафа́нце мн. сікафа́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
Хто ў маладосці не юзаў тарашкевіцу, не мае сэрца, хто пазней не перайшоў на афіцыйны правапіс, не мае галавы.
© Чэрчыльsikafant — беларуская лацінка
Слова сікафант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сікафант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сіквел + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сікамо́р (7)
(5) дуант ‹
› сікаты́ў (7)
(5) пуа́нт ‹
› сі́каўка (7)
(4) фа́нт ‹
› сі́кацца (7)
(8) страфа́нт ‹
› сі́каць (6)
(6) інфа́нт ‹
› сі́квел (6)
(5) я́хант ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.