аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сікаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сі́каўка мн. сі́каўкі |
| Родны каго? чаго? |
сі́каўкі мн. сі́кавак |
| Давальны каму? чаму? |
сі́каўцы мн. сі́каўкам |
| Вінавальны каго? што? |
сі́каўку мн. сі́каўкі |
| Творны кім? чым? |
сі́каўкай, сі́каўкаю мн. сі́каўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сі́каўцы мн. сі́каўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лішняе мудраванне — дураванне.
Калі ты купіў файны кубачак, а на ім налепачка, а ты перфекцыяніст і не любіш налепкі на кубках і таму зняў тую злашчасную налепку, а там злаліпучы клей і не адмываецца — налі алей (сланечнікавы), пачакай 20 хвілін і памый.
прыходзьце на старнік па лайфхакіsikaŭka — беларуская лацінка
Слова сікаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сікаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сікафант + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сікамо́р (7)
(9) бра́зкаўка ‹
› сікамо́р (7)
(6) і́каўка ‹
› сікаты́ў (7)
(7) гі́каўка ‹
› сікафа́нт (8)
(7) по́каўка ‹
› Сікафа́нт (8)
(8) гарка́ўка ‹
› сі́кацца (7)
(8) зо́ркаўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.