аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ікаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
і́каўка мн. і́каўкі |
| Родны каго? чаго? |
і́каўкі мн. і́кавак |
| Давальны каму? чаму? |
і́каўцы мн. і́каўкам |
| Вінавальны каго? што? |
і́каўку мн. і́каўкі |
| Творны кім? чым? |
і́каўкай, і́каўкаю мн. і́каўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
і́каўцы мн. і́каўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пакінь вешаць нос, не дзеля гэтага рос.
Ніколі не здавайся. Ты ж не кватэра.
ikaŭka — беларуская лацінка
Слова ікаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ікаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ікебана + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› іка́рус (6)
(10) рабфа́каўка ‹
› ікары́йскі (9)
(10) філфа́каўка ‹
› ікаса́эдр (8)
(9) бра́зкаўка ‹
› і́кацца (6)
(7) гі́каўка ‹
› і́каць (5)
(7) сі́каўка ‹
› ікеба́на (7)
(7) по́каўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.