STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зоркаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зо́ркаўка мн. зо́ркаўкі |
| Родны каго? чаго? |
зо́ркаўкі мн. зо́ркавак |
| Давальны каму? чаму? |
зо́ркаўцы мн. зо́ркаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
зо́ркаўку мн. зо́ркаўкі |
| Творны кім? чым? |
зо́ркаўкай, зо́ркаўкаю мн. зо́ркаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зо́ркаўцы мн. зо́ркаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
— Што п'е мадам?
— Звычайна мадам п'е мужчынскую кроў, але сёння будзе шампанскае…
zorkaŭka — беларуская лацінка
Слова зоркаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зоркаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зоркаўтварэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зоркапла́вальнік (15)
(7) сі́каўка ‹
› зоркапла́ванне (13)
(7) по́каўка ‹
› зо́ркасць (8)
(8) гарка́ўка ‹
› зоркаўтвара́льны (15)
(8) мо́ркаўка ‹
› зоркаўтварэ́нне (14)
(8) ту́ркаўка ‹
› зоркахва́л (9)
(8) цэ́ркаўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
