STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ацвярджэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ацвярджэ́нне мн. ацвярджэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
ацвярджэ́ння мн. ацвярджэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
ацвярджэ́нню мн. ацвярджэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
ацвярджэ́нне мн. ацвярджэ́нні |
| Творны кім? чым? |
ацвярджэ́ннем мн. ацвярджэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ацвярджэ́нні мн. ацвярджэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
— У вас пракрастынацыя.
— Доктар, я буду жыць?
— Так, але потым.
acviardžennie — беларуская лацінка
Слова ацвярджэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ацвярджэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ацвярдзеласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ацвердзява́ць (12)
(9) фунджэ́нне ‹
› ацвярджа́льнік (13)
(11) пагарджэ́нне ‹
› ацвярджа́льны (12)
(10) цвярджэ́нне ‹
› ацвярдзе́ласць (13)
(12) зацвярджэ́нне ‹
› ацвярдзе́лы (10)
(16) самазацвярджэнне ‹
› ацвярдзе́нне (11)
(16) перазацвярджэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
