аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цвярджэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цвярджэ́нне мн. цвярджэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
цвярджэ́ння мн. цвярджэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
цвярджэ́нню мн. цвярджэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
цвярджэ́нне мн. цвярджэ́нні |
| Творны кім? чым? |
цвярджэ́ннем мн. цвярджэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
цвярджэ́нні мн. цвярджэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.
Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.
cviardžennie — беларуская лацінка
Слова цвярджэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цвярджэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цвярдзенне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цвяле́нне (8)
(14) нагламазджэ́нне ‹
› цвялі́цца (8)
(9) фунджэ́нне ‹
› цвялі́ць (7)
(11) пагарджэ́нне ‹
› цвярдзе́йшы (10)
(11) ацвярджэ́нне ‹
› цвярдзе́нне (10)
(12) зацвярджэ́нне ‹
› цвярдзецца (10)
(16) самазацвярджэнне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.