STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова фарбавальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фарбава́льнік мн. фарбава́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
фарбава́льніку мн. фарбава́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
фарбава́льніку мн. фарбава́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
фарбава́льнік мн. фарбава́льнікі |
| Творны кім? чым? |
фарбава́льнікам мн. фарбава́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
фарбава́льніку мн. фарбава́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не хвалі жонку за цела, а хвалі за дзела.
падкрэслі беларускую назву велікоднай булкі:
куліч, паска, бабка
farbavaĺnik — беларуская лацінка
Слова фарбавальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фарбавальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фарбавальня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фарао́наўскі (11)
(19) сортавыпрабава́льнік ‹
› фа́рба (5)
(14) патрабава́льнік ‹
› фарбава́льна-аздабля́льны (23)
(19) газонатрамбава́льнік ‹
› фарбава́льны (11)
(15) азафарбава́льнік ‹
› фарбава́льня (11)
(19) поліазафарбава́льнік ‹
› фарбава́льшчык (13)
(17) дыазафарбава́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).