Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

фарс, -а, мужчынскі род
  1. Тэатральная п'еса лёгкага, жартаўлівага, часам фрывольнага зместу. Зусім няслушным з'яўляецца сцверджанне тых даследчыкаў, якія імкнуцца радаслоўную гогалеўскіх герояў шукаць не ў рускай рэчаіснасці, адкуль быў узяты сюжэт камедыі, а нібыта ў французскіх вадэвілях і фарсах, якія ставіліся тады ў рускіх тэатрах. ← часопіс «Полымя». Нельга адмаўляць таго, што ў фінале «Паўлінкі» скарыстаны элементы вадэвіля і фарса. ← М. Ярош. // Манера ігры акцёра, заснаваная на блазенстве, грубых жартах з мэтай выклікаць смех у гледачоў.
  2. пераноснае значэнне Ганебнае, цынічнае відовішча. Судовы працэс над ім [Хойзерам] звялі да фарса. ← Іван Новікаў. Супастаўляючы гэтыя працэсы, ён [Максім] зразумеў, што цяперашні працэс ёсць не што іншае, як пусты фарс для выратавання прыстойнасці панскага правасуддзя. ← Міхась Машара.
   [Фр. farce.]

❌

фарс

гэта

— п'еса

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова фарс
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	фа́рс мн. фа́рсы
Родны каго? чаго?	фа́рса мн. фа́рсаў
Давальны каму? чаму?	фа́рсу мн. фа́рсам
Вінавальны каго? што?	фа́рс мн. фа́рсы
Творны кім? чым?	фа́рсам мн. фа́рсамі
Месны у кім? у чым?	фа́рсе мн. фа́рсах
Клічная форма	— мн. —

Слова фарс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік фарс — у родным, давальным, творным і месным склоне

фарс

Навігатар

Мемчыкі