мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
фігура́цыя — назоўнік фігу́рна — прыслоўе
канцэпт

фігурка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова фігурка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
фігу́рка

мн.  фігу́ркі
Родны
каго? чаго?
фігу́ркі

мн.  фігу́рак
Давальны
каму? чаму?
фігу́рцы

мн.  фігу́ркам
Вінавальны
каго? што?
фігу́рку

мн.  фігу́ркі
Творны
кім? чым?
фігу́ркай, фігу́ркаю

мн.  фігу́ркамі
Месны
у кім? у чым?
фігу́рцы

мн.  фігу́рках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)


Лепш бы вы пераклалі на беларускую мову «Пра вылічэнне аб'ёму» — 7 раманаў дацкай пісьменніцы Сольвей Балле пра жанчыну, якая трапіла ў «дзень сурка» 18 лістапада.
А не гэтыя вашыя марвэлы-шмарвэлы.


fihurka — беларуская лацінка

Слова фігурка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік фігурка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове фігурнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


фігураты́ўны (11)

(5) бу́рка

фігурацы́йны (11)

(9) забабу́рка

фігура́цыя (9)

(10) чарнабу́рка

фігу́рна (7)

(7) уйгу́рка

фігу́рнасць (10)

(8) снягу́рка

фігу́рны (7)

(9) самаду́рка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

магніцікі з паходаў