аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова фігурка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фігу́рка мн. фігу́ркі |
| Родны каго? чаго? |
фігу́ркі мн. фігу́рак |
| Давальны каму? чаму? |
фігу́рцы мн. фігу́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
фігу́рку мн. фігу́ркі |
| Творны кім? чым? |
фігу́ркай, фігу́ркаю мн. фігу́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
фігу́рцы мн. фігу́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца
папрасі штучны інтэлект:
намалюй цудоўную цудняшку
fihurka — беларуская лацінка
Слова фігурка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фігурка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фігурнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фігураты́ўны (11)
(5) бу́рка ‹
› фігурацы́йны (11)
(9) забабу́рка ‹
› фігура́цыя (9)
(10) чарнабу́рка ‹
› фігу́рна (7)
(7) уйгу́рка ‹
› фігу́рнасць (10)
(8) снягу́рка ‹
› фігу́рны (7)
(9) самаду́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.