Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

фінал, -у, мужчынскі род
  1. Заключная частка, завяршэнне чаго-н., канец. Шустры, не дачакаўшыся ад Саўкі фіналу апавядання, падагуліў тое, што ўстанавіла следства. ← Якуб Колас.
  2. Заключная частка музычнага, тэатральнага або літаратурнага твора. У фінале Трэцяй сімфоніі кампазітар [Я. Цікоцкі] зноў вяртаецца да героіка-драматычных вобразаў. ← Т. Дубкова. [Чайкоўскі].. на тэме гэтага танца [тарантэлы] пабудаваў фінал «Італьянскага капрычыо». ← часопіс «Маладосць».
  3. Заключная частка спартыўных спаборніцтваў, у якой выяўляюцца пераможцы. [Вадзім:] — А наша каманда ў фінал выйшла. Праўда, здорава? ← Алесь Асіпенка.
   [Іт. finale ад лац. finis — канец.]

❌

фінал

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова фінал
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	фіна́л мн. фіна́лы
Родны каго? чаго?	фіна́лу мн. фіна́лаў
Давальны каму? чаму?	фіна́лу мн. фіна́лам
Вінавальны каго? што?	фіна́л мн. фіна́лы
Творны кім? чым?	фіна́лам мн. фіна́ламі
Месны у кім? у чым?	фіна́ле мн. фіна́лах
Клічная форма	— мн. —

Калі ў грамадскай прыбіральні змываеце ваду ва ўнітазе, у вас ёсць 8 секунд, каб уцячы ад аэразольнага воблака, насычанага вірусамі і бактэрыямі.

Як цяпер заходзіць у кабінку, адкуль толькі што выбег чалавек?
+1 фобія

Слова фінал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік фінал — у родным, давальным, творным і месным склоне

фінал

Навігатар

Мемчыкі