фіялкавыя

гэта

назоўнік
субстантываваны множналікавы
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова фіялкавыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. — м. — н. — мн. фія́лкавыя
Родны каго? чаго?	ж. — м. — н. — мн. фія́лкавых
Давальны каму? чаму?	ж. — м. — н. — мн. фія́лкавым
Вінавальны каго? што?	ж. — м. — н. — мн. фія́лкавыя
Творны кім? чым?	ж. — м. — н. — мн. фія́лкавымі
Месны у кім? у чым?	ж. — м. — н. — мн. фія́лкавых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Вам, жанчынам, добра! Захацела есці — пайшла і згатавала...

fijalkavyja — беларуская лацінка

Слова фіялкавыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: