аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
фіялкакве́тныя — назоўнік фіяні́тавы — прыметнік
канцэпт

фіяніт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова фіяніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
фіяні́т

мн.  фіяні́ты
Родны
каго? чаго?
фіяні́ту

мн.  фіяні́таў
Давальны
каму? чаму?
фіяні́ту

мн.  фіяні́там
Вінавальны
каго? што?
фіяні́т

мн.  фіяні́ты
Творны
кім? чым?
фіяні́там

мн.  фіяні́тамі
Месны
у кім? у чым?
фіяні́це

мн.  фіяні́тах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.


Прамежкавы ўзрост — гэта калі яшчэ не супраць бурнага сэксу на падаконніку, але ўжо не ведаеш, куды падзець з яго расаду.


fijanit — беларуская лацінка

Слова фіяніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік фіяніт — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове фіярытура + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


фія́лкавы (8)

(10) гангліяніт

фія́лкавыя (9)

(8) поліяні́т

фіялкакве́тныя (13)

(7) аніяні́т

фіяні́тавы (9)

(8) катыяні́т

фіярыту́ра (9)

(10) крыстыяні́т

фіярыту́рны (10)

(11) странцыяні́т


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пасля абеду чакаю вячэру