фіяніт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова фіяніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	фіяні́т мн. фіяні́ты
Родны каго? чаго?	фіяні́ту мн. фіяні́таў
Давальны каму? чаму?	фіяні́ту мн. фіяні́там
Вінавальны каго? што?	фіяні́т мн. фіяні́ты
Творны кім? чым?	фіяні́там мн. фіяні́тамі
Месны у кім? у чым?	фіяні́це мн. фіяні́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.

выбірай: плакаць або выць

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

fijanit — беларуская лацінка

Слова фіяніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: