STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова фіяніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фіяні́т мн. фіяні́ты |
| Родны каго? чаго? |
фіяні́ту мн. фіяні́таў |
| Давальны каму? чаму? |
фіяні́ту мн. фіяні́там |
| Вінавальны каго? што? |
фіяні́т мн. фіяні́ты |
| Творны кім? чым? |
фіяні́там мн. фіяні́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
фіяні́це мн. фіяні́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
Прамежкавы ўзрост — гэта калі яшчэ не супраць бурнага сэксу на падаконніку, але ўжо не ведаеш, куды падзець з яго расаду.
fijanit — беларуская лацінка
Слова фіяніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фіяніт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фіярытура + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фія́лкавы (8)
(10) гангліяніт ‹
› фія́лкавыя (9)
(8) поліяні́т ‹
› фіялкакве́тныя (13)
(7) аніяні́т ‹
› фіяні́тавы (9)
(8) катыяні́т ‹
› фіярыту́ра (9)
(10) крыстыяні́т ‹
› фіярыту́рны (10)
(11) странцыяні́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
