аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова фіяска
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фія́ска мн. фія́ска |
| Родны каго? чаго? |
фія́ска мн. фія́ска |
| Давальны каму? чаму? |
фія́ска мн. фія́ска |
| Вінавальны каго? што? |
фія́ска мн. фія́ска |
| Творны кім? чым? |
фія́ска мн. фія́ска |
| Месны у кім? у чым? |
фія́ска мн. фія́ска |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.

fijaska — беларуская лацінка
Слова фіяска (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фіяска — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фіят + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фіяні́тавы (9)
(4) я́ска ‹
› фіярыту́ра (9)
(7) апая́ска ‹
› фіярыту́рны (10)
(9) падпая́ска ‹
› фія́т (4)
(5) ля́ска ‹
› флабафе́н (8)
(6) аля́ска ‹
› флабафены (9)
(13) ку́ртка-аля́ска ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Слонім