аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова фомка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фо́мка мн. фо́мкі |
| Родны каго? чаго? |
фо́мкі мн. фо́мак |
| Давальны каму? чаму? |
фо́мцы мн. фо́мкам |
| Вінавальны каго? што? |
фо́мку мн. фо́мкі |
| Творны кім? чым? |
фо́мкай, фо́мкаю мн. фо́мкамі |
| Месны у кім? у чым? |
фо́мцы мн. фо́мках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.
fomka — беларуская лацінка
Слова фомка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фомка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фольксва́ген (11)
(6) хро́мка ‹
› фольксшту́рмаўскі (16)
(5) то́мка ‹
› фольксштурмі́ст (14)
(8) анато́мка ‹
› фо́н (3)
(8) карчо́мка ‹
› фо́н (3)
(7) кучо́мка ‹
› фо́н (3)
(10) перако́рмка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.