аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова фон
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фо́н мн. фо́ны |
| Родны каго? чаго? |
фо́ну мн. фо́наў |
| Давальны каму? чаму? |
фо́ну мн. фо́нам |
| Вінавальны каго? што? |
фо́н мн. фо́ны |
| Творны кім? чым? |
фо́нам мн. фо́намі |
| Месны у кім? у чым? |
фо́не мн. фо́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
fon — беларуская лацінка
Слова фон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фон — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фонаграфаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фольксшту́рмаўскі (16)
(10) хлорацэто́н ‹
› фольксштурмі́ст (14)
(6) Ньюто́н ‹
› фо́мка (5)
(8) казлято́н ‹
› фон-баро́н (9)
(8) га́ма-фо́н ‹
› фо́навы (6)
(7) тубафо́н ‹
› фонаграфава́нне (14)
(7) мегафо́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.