STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова фуфайка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фуфа́йка мн. фуфа́йкі |
| Родны каго? чаго? |
фуфа́йкі мн. фуфа́ек |
| Давальны каму? чаму? |
фуфа́йцы мн. фуфа́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
фуфа́йку мн. фуфа́йкі |
| Творны кім? чым? |
фуфа́йкай, фуфа́йкаю мн. фуфа́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
фуфа́йцы мн. фуфа́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
fufajka — беларуская лацінка
Слова фуфайка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фуфайка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фуэтэ + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› футэ́ршчык (9)
(9) гульта́йка ‹
› фуфа́ечка (8)
(10) разлята́йка ‹
› фуфа́ечны (8)
(7) куфа́йка ‹
› фуэтэ́ (5)
(9) папіха́йка ‹
› фы́нь (4)
(9) паліца́йка ‹
› фы́рканне (8)
(8) по́рцайка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
