аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова хаджэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хаджэ́нне мн. хаджэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
хаджэ́ння мн. хаджэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
хаджэ́нню мн. хаджэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
хаджэ́нне мн. хаджэ́нні |
| Творны кім? чым? |
хаджэ́ннем мн. хаджэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
хаджэ́нні мн. хаджэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
піпец-бульбянец — дранік з мукой (знойдзена ў кулінарных кнігах 19 ст.)
chadžennie — беларуская лацінка
Слова хаджэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хаджэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хадзімасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хаджа́лы (7)
(15) дрэванасаджэ́нне ‹
› хаджы́ (5)
(14) лесанасаджэ́нне ‹
› хаджы́-іма́м (10)
(11) суасаджэ́нне ‹
› хадзі́льны (9)
(13) прамахаджэ́нне ‹
› хадзі́масць (10)
(10) пахаджэ́нне ‹
› хадзі́цца (8)
(11) снохаджэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.