прамахаджэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прамахаджэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прамахаджэ́нне мн. прамахаджэ́нні
Родны каго? чаго?	прамахаджэ́ння мн. прамахаджэ́нняў
Давальны каму? чаму?	прамахаджэ́нню мн. прамахаджэ́нням
Вінавальны каго? што?	прамахаджэ́нне мн. прамахаджэ́нні
Творны кім? чым?	прамахаджэ́ннем мн. прамахаджэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	прамахаджэ́нні мн. прамахаджэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

pramachadžennie — беларуская лацінка

Слова прамахаджэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: